رسیدند از غروبِ جاده مهمان‌های بسیاری            ببین! جمع‌اند اطرافت پریشان‌های بسیاری

هوا بوی جـدایی می‌دهد در موسم دیدار            افق ابری‌ست، در راه‌اند باران‌های بسیاری

تو خویشاوندی دیرینه‌ای با رودها داری            به دریای تو می‌ریزند جریان‌های بسیاری

نگاهت چلچراغ مسجد و دیر و کلیسا بود            به تو روشن شده چشم شبستان‌های بسیاری

از آن روزی که شهر آمادهٔ تشییع زخمت شد            چراغانِ غمت مانده خیابان‌های بسیاری

تو ای تا بوده و هست آشنا با سبزِ فروردین!            گذشت از باغِ ما بی‌تو زمستان‌های بسیاری

بگـو با دشـمنان از اقـتـدار آه مـظلـومان            کماکان پیش رو دارند طوفان‌های بسیاری